تبليغاتX
برهود
در کتاب گناهان کبیره برای انسان چه گناهی سراغ داری که بزرگتر از تکرار تجربه هایش باشد؟
 

 می روی !

 جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟

 من یک تفنگ خریده ام  که آنقدر  واقعی هست

 که خیال کنم می شود با آن

  چشمان تو را  کور کرد.

 حالا از هیچ تنابنده ای نمی ترسم

  و حتا از تاکسی ها

  اتوبوس ها

  قطار ها

  که کنایه های کوچکی از جدایی اند

  اما نمی فهمم

  زور من چرا به این هواپیما نمی رسد

  که تو را با خود می برد

                        و خواهد برد.

 و من با آن همه زیبایی    " دردناک "

 به اتاقم باز می گردم

                 و خواهم گشت ؟!

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم خرداد 1385ساعت 22:57  توسط مصطفا صبوری | 
 

۱.

 فقط چند روز دیگر؟؟

 جلوی این تابستان شوم را بگیر

 کار من هنوز با بهار تمام نشده!

۲.

 همیشه در نقاشی هات

 جای کسی را با خالی می کشیدی

 امروز اما

 برای پر کردن آن خالی

                     رنگی ؟

 ۳.

  یادش به خیر

  از جزر دلهره

  به مد شادکامی رسیدیم

  گریه اما امانش را

                   از ما نبرید.

  یادش به خیر

  مثل پنجره روبروی تو نشستیم

  و تو قاااااه قاااااه

  به باران روی صورتمان خندیدی

۴.

  بشارت این تابستان بود آن خندیدن

  کسی چه می دانست که چند روز دیگر...

۵.

  من همان به درد خودم می خورم با عشقم

  اگر نه

   لبان تو

         تاب خوردن این همه درد را دارند؟

۶.

  بهار دارد دیر می شود!

  امان از این زمان

  که همیشه معین است

۷.

  برو!

  اما کاش

  ردی از بوسه های من بر اندام تو می بود

                            تا راه خانه را گم نکنی .

  کاش ...

+ نوشته شده در  یکشنبه هفتم خرداد 1385ساعت 9:5  توسط مصطفا صبوری | 
 همیشه منتظر بودیم و حالا کسی آمده است.چراغی در دست...کوله باری بر پشت.

 " مبادا برود که اگر برود خدا برود ". امشب هم گله ای ندارم . مدح هم نمی کنم .

 فقط می نویسم :

 

  اینجا

     عشق 

        است.

   لطفاً از آوردن اطفال

               خودداری.....

                                     یا نداری ؟

+ نوشته شده در  دوشنبه یکم خرداد 1385ساعت 20:36  توسط مصطفا صبوری | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
آه...چه خسته ام از همه ی این ناقصان که وجودشان بی چون و چرا باید حادثه ای بزرگ شمرده شود! آه...چه خسته ام از شاعران! جان شاعر تماشاگر می خواهد . اگر چه گاو میش باشد! اما من از این جان به تنگ آمده ام و می بینم روزی را که خود نیز از خویش به تنگ آمده باشد.

پیوندهای روزانه
مسیحا برزگر
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
خرداد 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
آرشیو موضوعی
شعر
پیوندها
از خنده مردن
جزیره ی ناشناخته
کاظم سبزی
سید مهدی موسوی
کلاغ
خزه
حامد نیکبخت
نیک آهنگ کوثر
دور باطل
محمد علی بنی اسدی
چیزی در حد خلا
غیر قابل پرنده
محسن رزوان
سارا ناصر نصیر
محمد حسن خندق آبادی
حمید رضا شکار سری
Awarebel
فائزه اثنا عشری
سروده هاي بهزاد - الف
پیچش
عرفان رعایی
محمد رضا رستم پور
محمد رضا احمدی
شبنم کشفی
میلاد شکر آبی
مهدی کمالی
فاطمه اختصاری
سمیه کرمی
زهرا محدثی
سارا محمدی
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM