اثر محمد رضا رستم پور است و خانه ي شاعران ايران زحمت انتشار

اين كتاب را كشيده است. مجموعه ي دلچسبي نبود براي من!ا

ما غزلي داشتكه توجه م را جلب كرد.:

                   بر گشته ام از ترديد ، در پوست نمي گنجم

                  در هرچه به غير از او -بي اوست - نمي گنجم

                  سر رفته ام از حجمم،طغيان شده ام طغيان

                  آنگونه كه در اوجي ، جز دوست نمي گنجم

                پا در گل و سر بر اوج ، شوق شدنم گل كرد

               در امن تن اينجا - بد بوست - نمي گنجم

              بي شط شگرف عشق ، كان سوست نمي مانم

             در جوي حقير خال ، كاين سوست نمي گنجم

          " آواز پر جبريل " مي خواندم از آن دور ...

           در چنبره ي دنيا زين روست نمي گنجم

            صد مولوي سرمست رقصان شده در روحم

          مي خندم بر مغز و در پوست نمي گنجم

محض خالی نبودن عریضه هم می شود چیزهایی نوشت . از جملله :

هر آنچه از نبودنت         بود ،

جمع کرده ام.

ندارت بماند؛

دارم را ببر

اما " یاد" ت باشد!

فقط همین!

feel you...
in every stone
in every leaf of every tree
you've ever grown
[that you ever might have grown]
i feel you...
in every thing
in every river that might flow
in every seed you might have sown

i feel you...
in every vein
in every beating of my heart
each breath I take
[in every breath i'll ever take]

i feel you...
anyway...
in every tear that i might shed
in every word i've never said

i feel you

                                schiller....

هی نگو رسیدن خرج دارد

ندارد!

نه برای گیلاس ها

نه برای من که با یک اتوبوس به تو می رسم

از همان کودکی

گلیم مرا از پایم دراز تر بافته اند

تا بوی زر ورق از گیسوان تو پراکنده تر باشد

و پیتزا را فقط با تو می شود خورد

آن هم اگر این فکر لعنتی اجازه دهد :

" چه کسی پنیر مرا جا به جا کرد ؟؟؟ "