کودک که بودیم

 نمی دانستیم

 توپ را شوت می کنند

 یا شلیک !؟

 بزرگ شدیم

 و با دستان رو شده

 گل یا پوچ بازی کردیم...

باز هم کوتاهی کردم:

۱.

چکیده شدم

از پستان آسمان

وقتی که خشک بود

حالا تشنه ام

به خون حضرت عباس

باور کن!

۲.

بی شباهت نیستم به آنتن

از روزی که چند کلاغ

بر شانه های نحیفم نشسته اند

گیرنده ی بوسه هایم

دیر عمل می کند.

۳.

حدس می زنم

قبلن هم شما را دیده ام

تا مطمئن نشوم

چشم هایم را باز نمی کنم

بوسه های تو کافور بود

من،

تازه می خواستم زندگی کنم!

این روز ها سرگرم فراهم کردن مقدمات انتشار مجموعه ی الکترونیکی شعر هایم هستم!

و اما شعر :

۱.

دوستت دارم دروغ نیست

اگر نه تا به حال

هزاران بار

به زبان می آوردمش.

۲.

آشی که برایمان پخته اند

یک وجب روغن کم دارد

من به آشپزخانه ایمان ندارم.